achtergrond informatie

Vanaf mijn jeugd speelt religie een rol. Er werd van huis uit geen druk uitgeoefend, geen sprake van een verplichte kerkgang. Mijn pa sprak zich nooit uit. Mijn moeder geloofde in Jezus. En toen ik klein was, las zij voor uit de kinderbijbel. In de puberteit bond ik de strijd met haar aan. Tenslotte zei mijn moeder, dat ze het ook niet wist, maar het gaf haar steun. Ze wilde meegeven, dat je daar kunt zoeken, en dat je dan zal vinden. De Heilige Geest helpt. 

Ik ging op pad. Een weg vinden viel niet mee. Mijn belangstelling was breed. In de jaren negentig las ik in mijn vrije uren veel over spiritualiteit en religie. Ik was op zoek naar verbanden, naar logica. 

Eind jaren negentig verzeilde ik in een crisis. De combinatie van interessant werk, diepe belangstelling voor de wortels van het christendom en persoonlijke omstandigheden ontwrichtten mijn ziel. Terwijl ik juist dacht dat het zo goed ging. Het duurde jaren voordat ik weer enigszins overeind gekrabbeld was. Ondertussen verloor ik mijn baan en daarmee mijn legaliteit. Zo voelde dat. 

Een mensenleven is voor het 'ik' van belang, maar verder stelt het niet zo veel voor. Ik weet ook dat ik geen schrijverstalent heb. Toch bracht ik in het voorjaar van 2011 het boek 'Uitdijend bewustzijn' uit. De drijf om het boek te schrijven was de ontdekking. Het drong tot me door dat grote religieuze ontwikkelingen in de pas lopen met bewustworden. Beide verlopen traag, bezitten evolutiesnelheid.

Ter nagedachtenis aan mijn moeder,
Antje Spitzers - Van der Haar
(☼ 13-08-1925 ↔ † 29-12-2001)

"Toen je voorlas uit de kinderbijbel, was jij degene die me op het spoor zette. De vergelijking van Jezus over de barmhartige Samaritaan doet een kinderhart gloeien. Het is deze warmte, deze gloed van binnen, die ik niet vergeten zal."

Geen opmerkingen:

Een reactie posten